Defne hakkında;

Fotoğrafım
Defne 23.05.2006 da dünyaya gelmiş tam bir bahar çocuğudur, neşeli, keyifli ve cıvıl cıvıl, annesi gibi konuşkan, babası gibi araştırmacı, dedesi gibi sorgucu, anneannesi gibi yüreğine sevdiklerini sığdırmayı başaran, babaannesi gibi zarif ve narin, dayısı gibi ailesine bağlı bir kuzu kapamadır :) annesi ona en çok Kalbim, kuzum, kuzu külbastım, babası Aşkım, dayısı ise toştoşum - mankenim-fıstığım der...Kısaca Defne ailemizin baharı, neşesidir.

27 Ocak 2012

Sömestr Tatili

Yarıyıl tatilimiz başladı, yuvaya giderken yaz kış demeden sadece bizim yıllık izinlerimizde tatil yapan Defne’cik ilk kez tatilin tadını çıkaracak. Tatilin iyisi kötüsü olmaz tabii evde dinlenmek Defne’ye iyi gelecek, çok büyük bir programımız yok ama Defne dün akşam keşke sende tatil olsaydın diye hafiften bir dudak büzdü, bakalım ilk günler başarı ile geçiyor gibi, bir anne olarak tabii kızımın karnesini alırken de yanında olmak çok keyif ve gurur verdi bana, onu sınıfta uzun süre seyrettim, arkadaşları ile ilişkileri sınıfa hakimiyeti öğretmenine saygısı nasıl gururlandım anlatamam aldım elime mendilimi sulu gözlü bir anne olarak öptüm de öptüm sevdim de sevdim kızımı.       
Çalışan anne olmak her zaman çok zordur, Defne anaokuluna da giderken seçtiğimiz okulda buna çok dikkat ettik, hiçbir zaman kapının önünden öteye geçemedik, doğum gününde bile kameradan seyrettik, çünkü hep diğer çocukları düşünüp empati yaptık, ama Cuma günü karne telaşına kapılınca iş yerinden de izin alınca lay lay lom gittim bende okula, Defne beni görünce ağzı kulaklarına vardı, çok mutlu oldu ama tabii ben bir baktım bir iki yüz her ne kadar neşeli gibi görünseler de anneleri gelemediğinden yalnızlar bir kötü oldum, bunu ben dahil kimse nasıl düşünmez diye çok üzüldüm, Defne ile ilgilenmekten çok o çocuklarla ilgilendim birlikte fotolar çektik, ailelerine akşam mutsuzlarını anlatmasınlar diye çok fazla çaba gösterdim, çünkü aynı durumda ne ben olmak nede Defne’nin olmasını isterdim, onlara durumun çok normal olduğunu belki bir daha benimde gelemeyeceğimi söyledim, Defne onların yanında sen gelmeseydin ben hiç ağlamazdım diyerek benden koca bir aferin aldı ama arabaya biner binmez anne sen hep gel tamam mı? sen gelmezsen babam gelsin sakın gemlemezlik yapmayın diyerek olaya son noktayı koydu. (babamıza duyurulur)
Tüm çocuklarımızın karnelerini tebrik eder, güzel bir tatil geçirmelerini dileriz ve bir anne olarak hiçbir kuzunun hiçbir şekilde yüzlerinin düşmemesini hep gülmelerini her istediklerinin gerçek olmasını dilerim.
Zeynep ve Defne
Tuna ve Defne
Nil ve Defne
 
Selim, Çağla ve Defne
 Talya ve Defne

Sevgiler

17 Ocak 2012

KARLAR DÜŞÜNCE...


Hasretle ve özlemle kar yağmasını bekledik, bir anne olarak hiç barışamadığımız mikropların bu diyarlardan gitmesi için ben, bir kuzu kapama olan kızım ise karda yuvarlanabilmek için kar yağmasını bekledi. Cumartesi günü tam değimiyle lapa lapa kar yağdı İstanbul da ama şehrin tam göbeğinde oturduğumuz için hemen eridi karlar ne zaman yağacak, ne zaman tutacak kar derken dün İstanbul kara teslim oldu Allahtan Defne okuldan gelmişti, biz büyüklerin ise yaşadığı sefillik zaten tüm televizyonlarda görüldü, neyse sonuçta sağ sağlim eve varmak bile yetti bize.Biz hafta sonu çok güzel geçirdik, üç kuzu kızım bir araya geldiler, Selin ablamız da sağolsun her zaman ki gibi Ecem ve Defne ile çok güzel ilgilendi, Ecem kardeşlerine sürpriz hediyelerle bizi çok mahcup etti. Defne o kadar keyifliydi ki bütün gece şımardı hopladı zıpladı J biz büyükler ise yedik içtik her zaman ki gibi keyf ettik J

gavurdağı salatası

ıspanak kavurma (ama bademli)

patatesli çiğ köfte


közlenmiş peynirli kırmızıbiber dolması




güzel soframız

08 Ocak 2012

Dünyayı Güzelleştirmek İçin Ne Yapardınız?


Kızımın okulundaki ilk sergiye katıldım, Doğa ve biz adlı sergi de doğayı güzelleştirmek için neler yapabileceklerini anlatan bir sergiydi, tabii çok etkilendim, o kadar güzel işler başarmışlar ki sizlerle de paylaşmak istedim, ağaçlara notlar yazmışlar, geri dönüşümü bilinçli bir şekilde öğrenmişler, doğa resimleri çizmişler, robotlar yapmışlar J
ağacın üzerinde kağıttan yapraklara tüm öğrenciler notlar yazmışlar
önce Doğayı daha temiz tutmak için planladıklarını bir resime aktarmışlar
sonra teker teker başlamışlar hayallerini gerçekleştirmeye
kızımın robotu umarım bir gün gerçeği de olur ve güzelim Marmara denizimiz güzelleşir(sudaki çöpleri topalayan robot)

Tabii doğa turuna da çıkmışlar, almışlar dürbünleri, takmışlar şapkaları
o küçücük elleri ve bedenleri ile biz koca koca büyüklerinden daha bilinçli olduklarını göstermişler bu sergide, geriye kalan tek şey sorumluluk bilincini pekiştirmek ehh oda artık bizim görevimiz artık mavi ve siyah poşetlerimize hangi atıkları atacağımızı öğrendik kızım sayesinde
sevgiler

01 Ocak 2012

MUTLU YILLAR




Eski yıl sona ererken bu yıl yaşadığınız tüm güzellikleri, mutlulukları, yeni yıla taşımanızı bu yıl hep gülmenizi sevgi ve barış içinde yaşamanızı dileriz.  

Sevgiler